سایبریشو را در گوگل بیشتر ببینید

آدرس کامل صفحه را وارد کنید؛ robots.txt، تگ‌های متا، هدر پاسخ و کانونیکال همه با هم بررسی می‌شوند.

نمونه:

نتیجه را چطور بخوانیم؟

ایندکس‌شدن یک آدرس از یک زنجیره‌ی شرطی می‌گذرد: صفحه باید باز شود، خزشش در robots.txt آزاد باشد، دستور noindex نداشته باشد و کانونیکالش به خودش یا نسخه‌ی اصلی اشاره کند. این ابزار همه‌ی این حلقه‌ها را یک‌جا کنترل می‌کند و می‌گوید گوگل در وضعیت فعلی چه تصمیمی درباره‌ی این URL می‌گیرد.

200 وضعیت صفحه

کد ۲۰۰ یعنی صفحه سالم است و از نظر فنی آماده‌ی ایندکس. کدهای ۴xx و ۵xx یعنی خزنده محتوا نمی‌بیند؛ ریدایرکت هم یعنی گوگل معمولاً مقصد را جای این آدرس ایندکس می‌کند.

robots دروازه‌ی خزش

اگر مسیر صفحه در robots.txt برای Googlebot بسته باشد، گوگل اصلاً به محتوای صفحه نمی‌رسد؛ این مانع، قوی‌تر از هر دستور دیگری است.

noindex دستور عدم ایندکس

تگ متای robots یا هدر X-Robots-Tag با مقدار noindex صریحاً می‌گوید «ایندکس نشو». این دستور حتی وقتی خزش آزاد است هم صفحه را از نتایج نگه می‌دارد.

canonical نسخه‌ی اصلی

اگر کانونیکال به آدرس دیگری اشاره کند، این URL نسخه‌ی فرعی حساب می‌شود و شانس مستقل ایندکس‌شدنش کم است؛ اگر به خودش اشاره کند، همه‌چیز استاندارد است.

sitemap کشف سریع

نقشه‌ی سایت باعث نمی‌شود صفحه حتماً ایندکس شود، اما کشف آن را خیلی سریع‌تر و مطمئن‌تر می‌کند.

نوشتن دیدگاه

ایمیل شما محرمانه می‌ماند و منتشر نخواهد شد.