نتیجه را چطور بخوانیم؟
ریدایرکت باید مثل پل مستقیم باشد، نه هزارتو. هر گام اضافه در زنجیره، تأخیر باز شدن و بودجه‌ی خزش گوگل را می‌سوزاند و حلقه‌ی ریدایرکت کاربر را کاملاً زمین‌گیر می‌کند. این ابزار پرش‌به‌پرش مسیر را ثبت می‌کند، حلقه را می‌یابد، کد هر پرش را نشان می‌دهد و سازگاری مقصد نهایی با کانونیکال را هم کنترل می‌کند.
یعنی «برای همیشه جابه‌جا شده»؛ فقط این کد قدرت صفحه را کامل منتقل می‌کند. برای تغییر آدرس‌های همیشگی، همیشه ۳۰۱.
یعنی «فقط الان»؛ گوگل آدرس قبلی را در ایندکس نگه می‌دارد. اگر انتقال دائمی است، این کدها را به ۳۰۱/۳۰۸ عوض کنید.
وقتی مقصدی به مسیر قبلی برگردد، مرورگر بعد از حدود ۲۰ پرش تسلیم می‌شود و کاربر خطای «تعداد زیادی ریدایرکت» می‌بیند.
تگ متا یا جاوااسکریپتِ انتقال، جایگزین سرور نیست؛ برای سئو فقط ریدایرکت سمت سرور (۳۰۱) معتبر است.
انتقال http به https و همسان‌سازی www استاندارد است؛ فقط باید تک‌مرحله‌ای باشد، نه پرش‌به‌پرش.